Þú þarft að taka afstöðu til þess hvort þú viljir fá þér tík eða hund. Ef allir í kringum þig eiga tíkur, getur verið svolítið erfitt að vera með hund og öfugt. Ef þú þarft ekki að taka tillit til einhverrar sérstakra aðstæðna í sambandi við kyn, skaltu velja þér hvolp sem þú og ræktandinn verðið sammála um að passi þér og þinni fjölskyldu. Bæði kynin hafa sína kosti og galla.

Tíkurnar lóða ca. tvisvar á ári, en þar sem þær eru yfirleitt duglegar að halda sér hreinum veldur það ekki óþrifnaði. Þannig að það ætti ekki að vera vandamál þó þörf sé á að gæta hennar sérstaklega þessar þrjár vikur sem hún lóðar. Algengustu rökin fyrir því að velja ekki karlhund er að þeir eru strokgjarnir. En þannig er það bara ekki með Dvergschnauzer. Að sjálfsögðu geta karlhundar strokið, en það geta tíkurnar líka. Þetta er hegðun sem er mjög sjaldgæf hjá tegundinni.

Dvergschnauzer tík eða hundur heldur sig hjá sínum eiganda og er hræddur um að missa af einhverju (varðhundur, vinnuhundur). Þess vegna er mjög erfitt að skilgreina einhvern mun á milli tíkar og hunds, kannski vegna þess að það er í raun lítill munur á milli kynjanna. Ef maður vill endilega segja eitthvað um það, eru karlhundar kannski meira út á við og frjálslegri, án þess að segja að tíkurnar séu leiðinlegar. Þess vegna ættir þú við val á hvolpi, ekki að hengja þig of mikið á ákveðið kyn. Það gefur þér minni valmöguleika þegar þú velur þér hvolp úr gotinu.

Nýr fjölskyldumeðlimur

Loksins rennur upp stóri dagurinn þegar sækja á nýja fjölskyldumeðliminn. Vonandi er þetta vel skipulagt og einn aðili á heimilinu í fríi fyrstu vikuna heima. Sjáðu til þess að það sé rólegt heima fyrir fyrstu dagana og ekki bjóða fólki til að koma að skoða viðundrið. Hvolpurinn þarf á ró og öryggi að halda til að jafna sig á því að vera búin að missa móður sína og systkini og til að aðlagast nýjum aðstæðum. 

Fyrst í stað ætti hvolpurinn að fá að sofa í svefnherberginu. Hvort þú vilt hafa hann uppí rúmi hjá þér eða við hliðina á rúminu þínu er þitt val. En að hafa hann inni hjá þér hefur með öryggi hvolpsins að gera. Flokksdýr finnur ekki fyrir öryggi með því að vera látið sofa aleitt í herbergi. Nýji hundurinn þinn þarf ekki alltaf að sofa í herberginu þínu í framtíðinni þó svo það sé eðlilegast fyrir hann, en fyrstu vikurnar er það nauðsynlegt til að hann öðlist öryggi.

Jákvæð upplifun

Sjáðu til þess að hvolpurinn upplifi hluti á jákvæðan hátt frá byrjun. Farðu með hann í stutta göngutúra og láttu hann læra að ganga fínt í bandi án þess að toga. Láttu hann heilsa upp á alla sem vilja klappa honum. Hvolpurinn hefur ekki orku fyrir langa göngutúra, frekar marga stutta þar sem hann hefur líka möguleika á að heilsa öðrum vinalegum hundum. Farðu með hann þar sem þú getur sleppt honum lausum og taktu eftir því hvernig hann fylgist með þér. Lítill hvolpur er hræddur við að vera skilinn eftir, það er í eðli hans svo þú mátt trúa því að hann mun ekki reyna að hlaupa í burtu. Ef hvolpurinn fylgist ekki með þér skaltu prufa að fela þig jafnframt sem þú fylgist með honum, þannig lærir hann að fylgjast með þér. Þú mátt ekki kalla á hann að ástæðulausu því það endar með því að hann nennir ekki að hlusta á þig. Gefðu honum tíma til að skoða í kringum sig, hann mun fylgjast með þér. Kallaðu stundum á hann og gefðu honum nammi fyrir að koma. Ef hann bregst ekki við kalli þínu skaltu hækka tíðnina til að þú náir athygli hans. Kallaðu á hann með nafni og segðu komdu. Gefðu honum nammi og hrósaðu honum. Ekki kalla á hann bara þegar þú ætlar að setja hann í band.

Þú skalt venja hvolpinn á að vera burstaður og skoðaður og þjálfa hann á hverjum degi. Hann á að skilja að þetta er ekki leikur, en þú mátt heldur ekki vera óþolinmóður eða pirraður á honum. Hann þarf að finna fyrir öryggi.

Farðu aldrei með hundinn þinn þar sem er umferð án þess að hafa hann í bandi, alveg sama þó hann sé vel þjálfaður. Hann er bara dýr sem getur látið freistast af ketti, blaði eða poka sem fýkur og lýkist fugli. Þú munt aldrei fyrirgefa sjálfum þér ef slys ber að höndum.

Barn og hundur

Dvergschnauzer og börn eiga vel saman. Hundinum finnst gaman að hafa fjör í kringum sig og þannig er það oft hjá börnunum. En börnin verða að skilja það að hundurinn er lifandi dýr sem hefur sín réttindi. Réttindi til að vera látinn í friði þegar hann sefur og borðar og til að vera alin upp og hrósað á réttan hátt. Hann hefur rétt á að vera virtur.

Börn verða að læra að leika ekki of ofsafengið og of lengi með hvolpinum og ekki halda á honum út um allt. Yngri börn ættu ekki að fara ein út að ganga með hundinn, það geta komið upp allt of margar aðstæður sem þau ráða ekki við.

Ekki láta barn sjá um uppeldið á hvolpinum, þar sem barnið hefur ekki stjórn á aganum og gleymir oft hrósinu. Misvísandi skilaboð í sambandi við aga og hrós veldur hundinum vonbrigðum og getur hann þá reynt að taka stjórnina sjálfur þar sem hann upplifir að það sé enginn sem stjórnar.